Co zrobić, gdy dziecko nie chce słuchać?

Przychodzi czas, że dotąd posłuszne dziecko, staje się niegrzeczne. To normalne w przypadku maluchów w różnym wieku, które wkraczają w kolejne etapy rozwoju. Typowy bunt objawia się tym, że dziecko przestaje słuchać poleceń rodziców oraz opiekunów, manifestując swoją wolę w różny sposób, często krzykiem, agresją oraz atakami histerii. Dowiedz się, jak postępować z dzieckiem, które nie chce słuchać.

 

Nie słucha, a może nie słyszy?

 

Niesłuchanie się dziecka możemy rozumieć na różne sposoby. Czym innym jest brak reakcji na wydawane dziecku polecenia (dziecko zachowuje się, jakby nie docierały do niego komunikaty), a czym innym niesłuchanie się połączone z typowymi objawami buntu. Jeżeli dziecko zdaje się nie słyszeć, co do niego mówimy, nie reaguje na wysyłane mu komunikaty, to być może jest tak zajęte zabawą, że przestało rejestrować docierające do niego bodźce. To częsta przyczyna, jednak może okazać się także, że dziecko ma problemy ze słuchem, przebywa w nadmiernym hałasie lub znajduje się zbyt daleko od rodziców, którym wydaje się, że mówią dostatecznie głośno. Jeżeli sytuacja często się powtarza, to trzeba skonsultować się z pediatrą. Dziecko, które nie słucha rodziców, robi to, na co jedynie samo ma ochotę i reaguje buntem, jest trudnym „przeciwnikiem”. W tym przypadku niezbędne są spokój, opanowanie emocji oraz konsekwencja. Bunt kilkulatka często zbiega się z pójściem do przedszkola i wskazuje na prawidłowy rozwój dziecka, jednak nie można go ignorować, bo rezolutny maluch szybko zacznie to wykorzystywać.

 

Co robić, gdy dziecko nie słucha?

 

Jeżeli dziecko jest nieposłuszne, musimy znaleźć przyczynę takiego zachowania. Być może związana jest ona z jakimś dyskomfortem, brakiem odpowiedniego podejścia (mały człowiek ma swój świat, w który rodzice często wkraczają w sposób nadmiernie intensywny, przerywając zabawę), a także ze zbyt dużymi oczekiwaniami względem dziecka i emocjami, z którymi nie potrafi sobie ono samo poradzić. Chcąc uniknąć sytuacji, w których dziecko zaczyna być niegrzeczne, warto:

  • spokojnie mówić do dziecka, ograniczając wypowiedź do meritum (zbyt dużo słów sprawia, że dziecko przestaje uważnie słuchać),
  • przygotować dziecko na konkretną sytuację („zaraz kończymy zabawę/oglądanie telewizji”, „po obiedzie pójdziemy na zakupy”, „jak skończysz zabawę, idziemy do domu” itp.)
  • zrezygnować z ciągłego pytania dziecka o zdanie w sprawach, o których nie powinno ono decydować,
  • zacząć wydawać jasne polecenia i konsekwentnie wymagać ich wykonywania (bez krzyków i nerwowej atmosfery),
  • ustalić system kar i nagród za dobre zachowanie np. za pomocą tablicy motywacyjnej,
  • ustalić stały rytm dnia,
  • wspierać dziecko i starać się jak najwięcej rozmawiać z nim na temat prawidłowego zachowania w określonych sytuacjach.

Kluczowe jest znalezienie przyczyny zachowania dziecka. Często zdarza się, że „bycie niegrzecznym” zbiega się w czasie z różnymi wydarzeniami z życia rodziny i jest oznaką lęku, smutku, tęsknoty, zazdrości lub służy zwróceniu na siebie uwagi zapracowanych rodziców. Warto zasięgnąć pomocy psychologa w celu znalezienia dokładnej przyczyny zachowania dziecka.

 

Co zrobić, gdy dziecko nie chce słuchać?

 

Przychodzi czas, że dotąd posłuszne dziecko, staje się niegrzeczne. To normalne w przypadku maluchów w różnym wieku, które wkraczają w kolejne etapy rozwoju. Typowy bunt objawia się tym, że dziecko przestaje słuchać poleceń rodziców oraz opiekunów, manifestując swoją wolę w różny sposób, często krzykiem, agresją oraz atakami histerii. Dowiedz się, jak postępować z dzieckiem, które nie chce słuchać.

 

Nie słucha, a może nie słyszy?

 

Niesłuchanie się dziecka możemy rozumieć na różne sposoby. Czym innym jest brak reakcji na wydawane dziecku polecenia (dziecko zachowuje się, jakby nie docierały do niego komunikaty), a czym innym niesłuchanie się połączone z typowymi objawami buntu. Jeżeli dziecko zdaje się nie słyszeć, co do niego mówimy, nie reaguje na wysyłane mu komunikaty, to być może jest tak zajęte zabawą, że przestało rejestrować docierające do niego bodźce. To częsta przyczyna, jednak może okazać się także, że dziecko ma problemy ze słuchem, przebywa w nadmiernym hałasie lub znajduje się zbyt daleko od rodziców, którym wydaje się, że mówią dostatecznie głośno. Jeżeli sytuacja często się powtarza, to trzeba skonsultować się z pediatrą. Dziecko, które nie słucha rodziców, robi to, na co jedynie samo ma ochotę i reaguje buntem, jest trudnym „przeciwnikiem”. W tym przypadku niezbędne są spokój, opanowanie emocji oraz konsekwencja. Bunt kilkulatka często zbiega się z pójściem do przedszkola i wskazuje na prawidłowy rozwój dziecka, jednak nie można go ignorować, bo rezolutny maluch szybko zacznie to wykorzystywać.

 

Co robić, gdy dziecko nie słucha?

 

Jeżeli dziecko jest nieposłuszne, musimy znaleźć przyczynę takiego zachowania. Być może związana jest ona z jakimś dyskomfortem, brakiem odpowiedniego podejścia (mały człowiek ma swój świat, w który rodzice często wkraczają w sposób nadmiernie intensywny, przerywając zabawę), a także ze zbyt dużymi oczekiwaniami względem dziecka i emocjami, z którymi nie potrafi sobie ono samo poradzić. Chcąc uniknąć sytuacji, w których dziecko zaczyna być niegrzeczne, warto:

  • spokojnie mówić do dziecka, ograniczając wypowiedź do meritum (zbyt dużo słów sprawia, że dziecko przestaje uważnie słuchać),
  • przygotować dziecko na konkretną sytuację („zaraz kończymy zabawę/oglądanie telewizji”, „po obiedzie pójdziemy na zakupy”, „jak skończysz zabawę, idziemy do domu” itp.)
  • zrezygnować z ciągłego pytania dziecka o zdanie w sprawach, o których nie powinno ono decydować,
  • zacząć wydawać jasne polecenia i konsekwentnie wymagać ich wykonywania (bez krzyków i nerwowej atmosfery),
  • ustalić system kar i nagród za dobre zachowanie np. za pomocą tablicy motywacyjnej,
  • ustalić stały rytm dnia,
  • wspierać dziecko i starać się jak najwięcej rozmawiać z nim na temat prawidłowego zachowania w określonych sytuacjach.

Kluczowe jest znalezienie przyczyny zachowania dziecka. Często zdarza się, że „bycie niegrzecznym” zbiega się w czasie z różnymi wydarzeniami z życia rodziny i jest oznaką lęku, smutku, tęsknoty, zazdrości lub służy zwróceniu na siebie uwagi zapracowanych rodziców. Warto zasięgnąć pomocy psychologa w celu znalezienia dokładnej przyczyny zachowania dziecka.